অকলশৰীয়া যে নহয়

অকলশৰীয়া যে নহয়

        তই নিজক কি বুলি ভাবিছ যে সকলোকে আঁকোৱালি লব পাৰিবি তই? তই বিছাৰিলেই সুখ পাবি নে? আজি তই নিজে চাই ল জীৱনৰ প্ৰতি পল যাক লৈ বিলাই দিলি এতিয়া কিয় তোৰ কাষত আজি নাই? সেইসকল তোৰ বাবে আজি ভাবিলৈ একো আহৰিয়েই নাই। তই যিমানেই শুদ্ধ নহও কিয় তোক এনেকৈয়ে এৰিব আৰু এনেকৈয়ে কব। মানুহৰ মনবোৰ তই কিয় চিনি নাপালি? মানুহ তেনেই স্বাৰ্থপৰ তাত তই জীয়াই থাক কেনেকৈ? তই যাক আপোন বুলি ভাব সিয়েই এৰি থৈ যায়, তোক বুজিবলৈ কাৰো সময় নাই যদি বুজিব কেৱল তোক বস্তুৰ দৰে ব্যৱহাৰ কৰিব। হৃদয় যিমানেই তোৰ ভাল নহওক বা সকলোৰে ভালৰ বাবে চিন্তা কৰি সহায় নকৰ কিয় তাৰ ফল আজি তোৰ চকুৰ আগত। মানুহে দেখনীয় পচন্দ কৰে আৰু তেলেতীয়া কথা আৰু অলেশ মিছলীয়া সপোনৰ আশা। তোৰ দৰে চিধা-চিধি নহয়। তই নিজে দেখিছ কালিৰ তোৰ লগৰী আজি যে আতৰি গল, তাৰ ভূলৰ বলী হলি তই। তাত বুজিবলৈ আৰু কোন আছে? সেয়ে জনতাৰ মাজত তই অকলশৰীয়া হৈ আছ। তাৰ বাবে তই তোৰ কঁপালক দুখ দিয় বা কাক দুখ দিয় তোৰ কথা। ফুল ছিঙিব বিছাৰিলেই তোক কাইটে ফুটে। এনেকৈ যদি থাক তোক সকলোৱে এনেকৈয়ে ব্যৱহাৰ কৰিব। কাৰণ তোৰ হৃদয়ে যি বিছাৰে সেয়ে বিছাৰি ফুৰ তই। তোৰ দুহাত তেজে ৰঙা হোৱাৰ পিছতো কলিজা কাঁইতে বিন্ধাৰ পিছতো আৰু কিয় আশা কৰি থাক? এতিয়া আৰু বেজাৰ কৰি কি লাভ। যদি তই বিছৰাৰ দৰে হাতত পালি হয় তেন্তে ভালৰ লগত ভাল বেয়া লগত বেয়া হল হয়। কাৰ যে কি বিপাঙত পৰিলি তই। হাঃ হাঃ তোৰ আজি জীৱনত দেখুন ৰংই নাই। এবাৰ হলেও মনত থবি মন ভাঙিলে চিৰ দিনলৈ দুখ থাকি যায়। তই যি বিছাৰি যাওঁ কিন্তু কিছু সময়ৰ পিছতেই সেই দুখৰ তুপুলা লৈ ওভতি আহ। মানুহে যিমানেই নকওক কিয় তোক ভাল বুলি জানিলেও আকোৱালি লোৱা মানুহ তেনেই নাই। আজিও বুকুত তই জীয়া জুই লৈ আছ। তই কিয় কাৰোবাক মৰমে হাবতিব খোজিছিলি? দেখিলি নহয় আজি তোক গতিয়াই দিলে। এতিয়া থাক তই অভগা হৈ। (হয়তো এই দৰেই অলেশ প্ৰশ্ন মনলৈ আহে কৰোবাৰ মনলৈ)

      সকলো জানিও একো নাজানো, সকলো বুজিও একো নুবুজু আৰু সকলো দেখিও একো নেদেখু। মোৰ আশা, মোৰ সপোন, মোৰ বিশ্বাস, মোৰ সুখ আৰু মোৰ সকলো যাক দি যাব বিছাৰো দুহাতেৰে চিৰ জীৱন চিৰ কাল এক নতুন ইতিহাস। এতিয়া কেৱল মই দেখা পাওঁ এন্ধাৰ মাজত জ্বলি থকা সেই ধিমিক-ধামাক দ্বিপ্তিৰ পোহৰ। যিয়ে মোক হাত বাউলীৰে মাতি মোৰ প্ৰেৰণাৰ শলিতা জ্বলাই। তাত মোৰ কিনচিত সন্দেহ নাই। মোৰ পথ, মোৰ যাত্ৰা, তাতেই মই কেৱল বিলীন হৈ ৰও মিঠা সপোন মিঠা দিঠক। (হয়তো এই দৰেই সকলো প্ৰশ্ন ম্লান হৈ পৰে চিৰ জীৱনলৈ)

কবিতা মোৰ গান, আজি মোৰ প্ৰাণ

শুকুলা মেঘত ভাঁহি ফুৰা তুমাৰ ছবি

কি যে বিপাঙত পৰি,

তৰাৰ মাজতো তোমাক বিছাৰি ফুৰো

তোমাৰ ছবি প্ৰতি দিনেই আঁকি।

শব্দ বিছাৰি নোপোৱা নিশব্ধ নিশা

পোৱা নোপোৱা নেদেখা ছবিত,

শব্দ বিছাৰি নেপাওঁ এখোজ খোজৰ

কিজানি পলকতে হেৰাই যায় বুলি।

যদি

যদি

যদি পোহৰ হব নোৱাৰা এন্ধাৰ কথা নকবা,

যদি সুখি হব নোৱাৰা দুখৰ কথা নকবা,

যদি দুখ সহিব নোৱাৰা তেন্তে সেই দিশত আগনাবাঢ়িবা।

যদি বিশ্বাস নাথাকে ভালপোৱাৰ কথা নকবা,

যদি চকুলো মচিব নোৱাৰা চকু পানি ওলোৱাৰ কথা নকবা,

যদি সপোন গঢ়িব নোৱাৰা সপোন নেদেখুওবা,

যদি আদৰ কৰিব নাজানা সন্মানৰ কথা নকবা,

যদি নিজৰ ভৰিত থিয় হব নোৱাৰা তেন্তে বিয়াৰ কথা নকবা।

যদি অহিংসা কি বুজি নোপাৱা হিংসাৰ নকৰিবা,

যদি মানৱতা শব্দ বুজি নোপোৱা শান্তিৰ কথা নকবা,

যদি কৰ্তব্যক প্ৰশ্ৰয় দিব নোৱাৰা অধিকাৰৰ কথা নকবা,

যদি শিক্ষাই তুমাক পৰিৱৰ্তন কৰিব নোৱাৰে তেন্তে তেনে শিক্ষা নলবা।

যদি ৰাগিয়াল দ্ৰৱ্য এৰিব নোৱাৰা আনক উপদেশ নিদিবা,

যদি নিজক সলনি কৰিব নোৱাৰা সমাজ পৰিৱৰ্তনৰ কথা নকবা,

যদি সম্পূৰ্ণ জ্ঞান নাই তাৰ বিষয়ে একো নকবা,

যদি চৰিত্ৰ গঢ়িব নোৱাৰা তেন্তে একোৱেই আশা নকৰিবা।

যদি নিজৰ অংকাৰক শেষ কৰিব নোৱাৰা কোনো সম্বন্ধই আশা নকৰিবা,

যদি বন্ধুৰ লগত সন্মান একলগ কৰিব নোৱাৰা তেন্তে বন্ধুত্ব কথা নকবা।।

Discovering yourself

Discovering yourself

             Ralph Waldo Emerson was an American thinker and he said “To be yourself in a world that is constantly trying to make you someone else, that is the biggest achievement.” First step is accepting that the pressure will always be there, peer group, social pressure, people around us, the new trends is coming in etc. I convince that real strength lies is discovering who we are? Whatever values are (which never compromise anymore) and then by living life in alignment and harmony with those values. You can see depression, negativity, and lack of self-confidence these physiological troubles are common now a days. That root-cause we are trying to live somebody else’s life. So we must recognize what mind’s special grifts? Am I using those gifts? Am I giving back to God to Humanity or not? Because this is a death. What we have receive the talents, opportunities, skills these have given by God. Use by these talents and giving back to society which is obligation with us. Everyone has some hidden quality which are unknown. If you see great musician, printer, writer so on, their qualities make them great. If they have same then there would be no diversity, no richness of life which is have today. So world is diversity, challenging, so beautiful to live in because we have different people, different point of views, different skills who are to all contributing together to make a better place. But question we need to ask our self, are we using ours gift? My friends we have one chance to live life which is right here right now. Am I maximum utilizing my skill or not? Mahatma Gandhi said, “If a man doing less than what he can then he is thief.” He damage himself or herself because human design to live life at 80% or 90% but he’s living below 20-30% that between the gape make him disturb because he is aware he can do much more. So tapping into this inner power giving, contributing to the people. These will really help us to live a positive life day in day out. When we contributing to others our realizing come out automatically that I also have something to give this people. Through this our self-esteem, self-confidence go up. So Positivity is like a thing the more you give out the more you have a feet in the end. This is my message to people who are busy making a living. Contribute to other people, make giving your mission. 

Farmer suicide

India’s emerging farmer suicide 

      Indian economy depends on Agriculture. After 18^th century India economy has been going down hell through using chemical, pesticides, fertilizers etc. as well as climate change. Day by day agricultural scenario is going worse which is dis-respectable for mankind. This is happening because of our brothers committed suicide who cultivate food for every being. Data shown us that a total of 2,96,438 farmers have committed suicide in India since 1995. (The NCRB began recording farm data in its annual Accidental Deaths & Suicides in India reports in 1995-2013.) Data also shown that highest farmers' suicides in the state of Maharashtra 1995-2013.

                                            Year                          Maharashtra farmer suicides 

1995                          1083

1996                          1981

1997                          1917

1998                          2409

1999                          2423

2000                         3022

2001                         3536

2002                         3695

2003                         3836

Total 1995-2003      23,902

2004                         4147

2005                         3926

2006                        4453

2007                        4238

2008                        3802

2009                        2872

2010                         3141

2011                         3337

2012                         3786

2013                         3146

Total 2004-2013        36,848

Total 1995-2013         60,750

Source:http://psainath.org/maharashtra-crosses-60000-farm-suicides/#prettyPhoto

       That decade agricultural sector has been facing above situation then how we people of India think for better condition and remove hunger from this country. We cannot connivance from reality and to deny the reasons that behind lack of resources, technologies and so on. But who are people already capture highest position and authority they often forget their duties to look after the poor people. But they even don’t realized on that farmer who already committed suicide which gives food through cultivate for us. This is so shameful for us even through knowing everything but not doing for anything. I also convinced that we people already aware about the causes of farmers suicides. Even though we are keeping quiet them. It’s not only about protest or going to change the system directly but it should do effecting action on it. If government and others agencies give us to use comical and fertilizers on land and provides loan for agricultural purpose then before taking up we should think about that there is no substitute solution without using organic farming or cultivate in any agriculture sectors. It is our duty to make cultivate pure and sustainable which next generation can carry on easily. Therefore we can realized that no need to utilize the chemical fertilizers on their cultivation.

       Some questions are coming into my mind. Which are the farmers generally committed sluiced? Can we say or identify those farmers which have big land or who has lost from cultivation? My answer is those farmers committed suicide basically who has minimum land to survive depends on fertilizers, pesticides and taking loans from government. When farmer has not able to pay for debt within the time period then they generally commit suicide. Others also has many reasons behind on like climate, greedy, illness, impotency, family problems etc. but maximum number of farmer suicide for using chemical fertilizers and debt.

            Also I concern about the adopting western agricultural process which after 18^th century make the land so useless. We have created such mentality in our minds which call adopting western agricultural process for develop the agricultural sector. People recognize is a modern techniques for making better production. I don’t believe that use of modern technology make or cultivate better for agricultural sectors. In reality this system misguide to people that because of farmers can’t overcome from their problems.

          Indian councilor of agricultural research (ICAR) also already declared that we are coming to limit position for production and now land has not capacity to produce more production of using fertilizers, pesticides etc.

        If we want to stop the suicide cases of farmers then should adopt traditional cultivation process and give justice and respect to the farmers and they should get to right for decide the price their own. I also wanted to combine the concept of constructive work in agriculture sectors which directly help to the farmers for sustainable development in agriculture and their livelihood. We want completely solution prevailing challenges, not only trying reduce suicide cases. The time is coming once again for make a revolution in agriculture sectors.